Mijn opleiding als buschauffeur

Share on facebook
Share on twitter
Share on pinterest

Mijn opleiding als buschauffeur.

Waarom ik koos voor buschauffeur

Mijn opleiding als buschauffeur, hoe het allemaal begon.

Waarom ik die keuze maakte, begon eigenlijk met mijn gezondheidsproblemen, namelijk veel rugklachten door het beroep die ik uitoefende.

Mijn dokter adviseerde mij om ander werk te zoeken, die niet zo rugbelastend is.

Maar welk werk is nu niet rugbelastend was mijn vraag?

Daar kreeg ik geen antwoord op.

Dus begon mijn  opleiding als buschauffeur  na een periode van vele rugklachten.

Ik besloot ik mijn leven een andere wending te geven.

Ik was al heel mijn leven actief bezig, ik deed mijn job graag en in mijn vrije tijd was ik ook heel actief bezig met mijn huishouden.

Mijn job als poetsvrouw deed ik heel graag, maar het was ook wel een zware job.

Alle dagen hard gaan werken, en na het werk ook nog eens het huishouden doen was voor mij geen probleem ,want ik deed het graag.

Mijn job als poetsvrouw deed ik met veel overtuiging en wilde altijd dat mijn werk perfect was.

Ook op mijn huishouden wilde ik dat alles net en proper was.

Maar dan komt er een moment in je leven, dat je beseft dat je gezondheid toch het allerbelangrijkste is in je leven, want je het er maar één.

 

rug pijn

Op het aanraden van mijn dokter was ik op zoek naar totaal iets anders.

Mijn dokter raadde mij aan geen belastend werk meer te doen, als ik wilde dat mijn rugklachten verdwenen.

Maar welke job kon ik nu nog doen, die niet belastend is voor de rug?

Dat was een vraag die mij lang bezig hield.

Na lang nadenken en door de raad van een vriend wist ik het!

Ik wou buschauffeur worden.

 

Mijn leven een andere wending geven

Na lang zoeken en veel informatie te vragen , zag ik een oplossing.

Via de VDAB kon ik een opleiding volgen van buschauffeur.

Eindelijk durfde ik deze stap zetten naar totaal iets nieuws, een job als buschauffeur.

Dit was een keerpunt in mijn leven, maar door het aanraden van een vriend durfde ik die stap te zetten.

Zo gezegd , zo gedaan.

Ik schreef ik me in voor de opleiding van buschauffeur.

1 2 3 lets go

Mijn opleiding als buschauffeur: Toelatingsexamen

Na de inschrijving voor het volgen van een opleiding voor buschauffeur, moest ik wachten op een uitnodiging voor het toelatingsexamen.

Nu maar wachten tot ik een brief kreeg, met de melding dat ik   deze opleiding mocht volgen.

Er waren zodanig veel kandidaten dat ze een selectie moesten maken.

Na verwondering kreeg ik toch een brief dat ik mocht starten voor de opleiding.

Mits dat ik slaagde voor de toelatingsproeven, mocht ik starten aan de opleiding van buschauffeur.

 

Toelatingsproeven, wat moest ik me daarbij voorstellen?

Dood nerveus melde ik me aan op het kantoor van de VDAB, voor het afleggen van de psychologische, theoretische en schriftelijke proeven, die de hele voormiddag in beslag namen.

Een hele voormiddag testen gedaan op een computer was een stresserend en zenuwslopend.

computer mouse

De theoretische testen waren heel moeilijk omdat er veel strikvragen tussen zaten.

En de psyhologische testen waren vragen met uiteenlopende onderwerpen.

Daar stelde ze de gekste vragen.

Je moest toch al een beetje gek zijn, om daar een juist antwoord op te kunnen geven.

Ik slaagde een twijfelachtige zucht, blij dat het allemaal voorbij was, en twijfelachtig met de vraag of ik hiervoor zou geslaagd zijn.

Na een vermoeiende voormiddag keerde ik terug naar huis, en hoopte dat mijn examen mij toch een voldoende zou geven?

 

Mijn opleiding als buschauffeur: Mondeling gesprek

Na wekenlang bang afwachten, kreeg ik toch een positieve brief, met de uitnodiging voor een gesprek in het bijzijn van een jury.

Alle juryleden waren rijinstructeurs, werkgevers van busfirma’s en lesgevers.

Die stelden me allerhande vragen, vooral vragen wat ik wilde en wat ik verwachte van de opleiding die ik zou volgen.

Ik was zenuwachtig tijdens het gesprek, maar ik vond van mezelf dat het goed gegaan was.

Na het gesprek moest ik terug wachten op een positieve uitslag als ik wilde slagen voor de toelating om de opleiding te volgen.

Terug na lang wachten, kreeg ik terug een positieve uitslag.

Hoera, ik was er toch bij.

 

Medische proeven

Na het slagen van deze proeven moest ik nog een medische test ondergaan, dan kon ik starten met de opleiding van buschauffeur.

Ik werd uitgenodigd om mij aan te melden voor de medische testen bij de adviserend geneesheer.

Deze medische proef bestond uit een algemeen gesprek om te  kijken of je medisch gezond genoeg was ,om dit beroep uit te oefenen.

De medische proeven bestond uit  algemene testen zoals bloedonderzoek, bloeddruk, urinetest en oogtest.

Op de oogtest waren ze nogal streng omdat dit een zeer belangrijk punt is als buschauffeur.

Op deze test moest je ten minste 6/10 halen, met of zonder bril.

De adviserend geneesheer keurde mijn nieuwe uitdaging goed en ik was geslaagd voor mijn medische proeven.

dokter stethoscoop

Eindelijk, geslaagd, op naar het volgende...

Eindelijk was ik geslaagd op alle proeven en kon ik eindelijk beginnen aan de opleiding van buschauffeur.

Klaar om aan de opleiding te beginnen.

Na ongeveer een totaal van vier maanden kon ik eindelijk starten.

Ik kon niet wachten om eraan te beginnen, maar besefte ook wel, dat het moeilijkste nog moest komen.

Ik keek vol spanning uit naar de opleiding.

?c=22666&m=1635064&a=384417&r=&t=html

Terug op de schoolbanken

Mijn opleiding kan eindelijk beginnen.

Eerst was er een theoretisch gedeelte van de cursus.

Het theoretische gedeelte van de opleiding kon van start gaan.

Vier dagen kregen we les over het theoretische gedeelte van de opleiding.

Dit ging vooral over de wegcode en rijbekwaamheid.

opleiding buschauffeur leeg leslokaal

Mijn wegcode mocht wel eens opgefrist worden, dit was al geleden van toen ik mijn rijexamen aflegde van mijn rijbewijs B.

Vier dagen terug een hele dag op de schoolbanken zitten, was toch weer even wennen.

Opleiding als buschauffeur was moeilijker dan ik dacht, vooral het technische gedeelte.

Mijn hoofd zat volgepropt met gegevens en data en de vijfde dag moesten we al ons examen afleggen.

Weer de hele voormiddag voor een scherm hangen, en proberen het beste uit de proeven te halen, zodat we konden slagen

We moesten 100 vragen beantwoorden, waar er 80 vragen juist moesten zijn.

Deze vragen gingen over de wegcode en de vakbekwaamheid.

De wegcode viel nog mee, maar ik kreeg veel vragen over het technische gedeelte van de bus, en daar was ik zwak in

Dan kregen we nog 8 case study’s, dat zijn vragen waarop je moet antwoorden hoe je een dergelijke situatie zou aanpakken.

En dan was er nog een mondelinge proef van 10 vragen.Met de hakken over de sloot haalde ik het.

Met goede moed en vol overtuiging kon ik verder gaan.

Op weg met de bus

Nu kwam het praktisch gedeelte van de opleiding, leren rijden met een bus.

Voor mij was dit het spannendste moment van de cursus.

Opnieuw een nieuw avontuur.

De opleiding was een heel leuke ervaring en vooral heel vernieuwende ervaring.

Elke dag reden we met de bus met 4 leerlingen en natuurlijk ook de rijinstructeur.

Om beurt mochten we elk een rit rijden door Vlaanderen.

Onderweg kwamen we veel leuke dorpjes tegen waar ik nog nooit was geweest en ik vond dit heel leuk om te doen.

We kwamen overal in Vlaanderen, in dorpjes en in steden kwam je ons busje tegen.

Met dank aan onze goede rijinstructeur slaagde ik voor mijn examen als buschauffeur.

 

op weg met de bus

Eindelijk mijn rijbewijs D

Eindelijk mijn rijbewijs D, geslaagd als buschauffeur.

Superblij was ik dat ik al een stageplaats gevonden had bij een busfirma in de buurt.

Eerst veertien dagen stage lopen bij een busfirma en dan kijken voor een vaste job.

In mijn stage was ik buschauffeur voor schoolvervoer.

s’Morgens de schoolkinderen ophalen en naar school voeren, en s’avonds de kinderen terug naar huis brengen.

Alle kinderen waren van het lagere onderwijs tot en met het vijfde leerjaar.

Ik vond dit heel leuk om te doen, het contact met de kinderen was bijzonder aangenaam.

Ook de ouders kwam ik tegen die de kinderen op de bus zetten.

Nog een laatste kus en een traantje verlieten ze moeder of vader en dan kwamen ze op de bus.

Met het terug zien van hun vriendjes waren ze de traantjes vlug vergeten.

Na mijn stageperiode kon ik beginnen bij een andere firma , maar ook voor schoolvervoer in mijn eigen gemeente.

Daar kon ik maar blijven voor bepaalde duur , een contract die liep voor een schoolperiode.

Daarna kon ik beginnen bij een firma als fabrieksvervoer, een beetje hetzelfde als schoolvervoer, alleen waren het nu volwassen mensen.

 

Dit was een heel leuke en aangename tijd.

Met de mensen op de bus had ik een hele goeie band, en we hebben wat afgelachen, ik mis die tijd nog altijd.

Na een lange periode van werken , kreeg ik opnieuw last van mijn rug en moest geopereerd worden.

Ik kreeg verlammingsverschijnselen in mijn been en voet.

Met deze letsels kon ik niet meer rijden met een bus.

Mijn droom viel aan diggelen, waarom moet mij dit weer overkomen?

Na de operatie was ik een lange tijd thuis ter revalidatie.

De revalidatie verliep traag en moeizaam, maar is wel goed gekomen.

De bus ging voorlopig langs de kant en we kijken uit naar een nieuwe uitdaging.

Leer in het verleden, en geloof in de toekomst

vw bus, vw bully, volkswagen-1845719.jpg

Een reactie achterlaten

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *